Anna Langfus

Anna Langfus, z domu Szternfinkiel, primo voto Rajs, była polsko-francuską pisarką, dramaturżką i prozaiczką. Urodziła się 2 stycznia 1920 roku w Lublinie. Uczęszczała tam do Gimnazjum im. Unii Lubelskiej, gdzie zdała maturę, a pisarsko debiutowała na łamach czasopisma „Filomata”. W 1938 roku wyszła za mąż za Jakuba Rajsa. Niedługo później wyjechała z nim do Verviers, gdzie oboje podjęli studia. W czasie II wojny światowej przebywała między innymi w gettach lubelskim i warszawskim. Jej rodzice i pierwszy mąż zginęli, a ona przeżyła okupację.

W 1946 roku przybyła do Paryża. Pracowała jako wychowawczyni i nauczycielka matematyki, a następnie zainteresowała się dramatopisarstwem. Jej sztukę „Les Lépreux” wystawiono w 1956 roku. W 1960 roku wydała autobiograficzną powieść „Le sel et le soufre”, a dwa lata później powieść „Les bagages de sable”, za którą otrzymała Nagrodę Goncourtów. Jej trzecią powieścią była „Saute, Barbara”, opublikowana w 1965 roku. Od 1961 roku mieszkała w Sarcelles i zajmowała się tam animowaniem życia kulturalnego. Zmarła 12 maja 1966 roku w Gonesse. W Lublinie upamiętnia ją tablica na kamienicy przy ulicy Lubartowskiej.

Na podstawie artykułu „Anna Langfus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.